Heb jij wat spannends meegemaakt?

Featured

Laat ons weten wat jij mee hebt gemaakt en stuur ons je sexverhaal!

Heb je een spannende fantasie? Fantaseer je over de buurvrouw of doe je het stiekem met een collega? Of wil je wat spannends met ons delen? Niets is te gek, je verhalen zijn meer dan welkom.
Vele schrijvers gingen je al voor en willen ook jou erotische verhalen lezen.

Klik hier om je verhaal in te sturen.

Zwemmen deel 6

Jeroen is best zeker over hoe het gaat allemaal en maakt zich er verder geen zorgen over. Hij klapt het bankje om nadat de deuren zijn dicht gedaan en begint zijn zwembroek uit te doen. Voordat zijn zwembroek goed en wel op zijn enkels is voelt hij een hand op zijn ballen. “Nu heb jij mij net wel verwend, maar eigenlijk wil ik nog wel wat meer van je.” Zegt ze met een zwoele stem. Hiervan moet Jeroen toch even slikken. Hij had wel verwacht dat ze hem wou zien, misschien aanraken. Maar hiermee impliceerde ze toch meer.

Voor hij het doorheeft zit ze op haar knieën voor hem. “één ding, niet inhouden als je moet komen, ik wil het allemaal hebben.” Zegt Cindy zelfverzekerd. Niet langer onzeker over wat er staat te gebeuren stemt Jeroen ermee in. Voorzichtig begint Cindy Jeroen handig af te trekken, langzaam bouwt ze het tempo op en af en toe wisselt ze af met pijpen. Jeroen die de hele dag al zowat op klappen stond heeft niet lang nodig voor dat hij heftig schokkend klaar begint te komen. Op het moment van klaarkomen voelt Jeroen hoe ze steeds harder zuigt. Dit gevoel is zo intens dat hij bijna tegen het plafond vliegt. Als ze klaar is ziet hij hoe ze slikt. Dit was zo enorm geil dat hij geen idee had waar hij het moest zoeken. Dit was echt een meisje dat erop geilde het sperma op te zuigen en door te slikken.

Omdat ze zo naar een restaurant gingen en hij vond dat ze lekker geil mocht blijven voorlopig besloot hij een tril-ei in te brengen bij haar met een draadloze afstandsbediening. Ook besloot hij de zeer lichte tepel- en schaamlipklemmen die met dunne kettinkjes waren bevestigd aan een soort riem bij haar om te doen. Hier schrok ze op zich wel even van. Al dat gedoe aan haar lichaam in een restaurant. Maar hoe meer ze er aan dacht hoe meer het haar opwond.

Het etentje was op zich erg gezellig maar heel erg veel bijzonders gebeurde er ook niet. Jeroen maakte er een spelletje van om elke keer als zij met de ober aan het praten was het tril-ei aan te zetten.

Na het eten lopen ze naar de auto als Cindy plotseling zegt. “Jeroen, het is zo’n leuke dag en eigenlijk wil ik hem nog niet beëindigen.” “Dat hoeft op zich ook niet, maar ik wou wel graag naar huis vanavond.” “Dat snap ik lieverd, maar als we even langs mijn huis kunnen rijden pak ik wat spulletjes en wil ik graag met jou mee.” “Dat is wel een plan ja.” Beantwoord Jeroen.

Na een korte stop bij Cindy’s huisje rijdt het paar richting Jeroens appartement. Halverwege stopt Jeroen even bij een tankstation om te tanken en rijdt vervolgens even de parkeerplaats op. Hij komt terug met een halsband in zijn handen. “Het is niet echt een eigendoms collar, maar zie het als een speel collar oke.” En doet haar de halsband om.

Drie kwartier later rijden ze het bospaadje af naar zijn huis in het Harde. Het is een mooie locatie dier erg achteraf ligt en geheel vrij. “Ik heb dit huis gekozen voor zijn ligging eigenlijk.” Verteld Jeroen terwijl hij parkeert onder een afdakje. “Gelukkig was het huis in de executie verkoop anders had ik het nooit kunnen betalen.”

Als ze binnen aankomen ziet Cindy dat Jeroen een hele moderne inrichting heeft. Een mooie ruime woonkamer met donkergrijze plavuizen en warm rood hout aan de muren. De muur naar de tuin is bijna geheel glas en ze kan zich voorstellen dat de zon hier super mooi in schijnt ’s ochtends of ‘s middags.

Als je dat mooi vind moet je eens mee lopen zegt Jeroen. Hij loopt voor haar uit naar de kelder en doet het licht aan. Hier heeft hij een mooie kerker ingericht. Aan de achtermuur is een rad bevestigd met daarop een kruis geschilderd. Er is een leren bed wat er lekker uit ziet en is omgeven door ogen. Hij heeft zelfde een gynaecologen stoel in zijn kelder staan. Als ze naar de kasten loopt en ze open doet ziet ze allerlei zwepen en attributen liggen, kaarsen en touw.

“Vind je het mooi?” vraagt Jeroen aan haar. “Dit is bizar, hoeveel heb je wel niet liggen hier?” “Genoeg om mee te spelen, te veel zelfs. Maar goed, de avond is jong.”

Bijles deel 2

“Wtf, discipline waarvoor heb ik dat nodig. OMG”

“Luister, je loopt de kantjes ervan af en je blijft bijna constant opletten maar geeft dan op het laatste moment op. Dat die jongens vervelend zijn oké, maar die zitten dan ook dagelijks in het nablijf lokaal.”

“Moet ik dan constant opletten dan. Echt u bent gek. En dat is niet waar, ik ben weg hier.”

Als Lisa weg probeert te lopen grijpt de leraar haar arm, misschien iets harder dan de bedoeling is.

“Wtf blijf van me af!” Roept Lisaverontwaardigd.

“Lisa, ga even zitten alsjeblieft.”

“Nee.”

“Lisa!”

“Nee, ik ga naar mijn volgende les. Dag!”

De leraar grijpt Lisa en duwt haar in een stoel, om ervoor te zorgen dat zij blijft zitten gaat hij voor haar staan. “Luister, doe mij een plezier en ga niet vervelend lopen doen. Dat werkte misschien in het verleden, maar niet bij mij” Hij kijkt haar indringen aan.

“Omg! U bent veel jonger dan onze andere leraar, u bent miss 8 jaar ouder dan ik ben of zo.”

“En dan nog, is dat een excuus om niet te luisteren? Ik dacht het niet. Of je het nou leuk vind of niet ik ben je leraar en ik moet jou vormen en lesgeven. En ik zal verdomd zijn als ik je laat afglijden tot het niveau van die jongens.”

“Je moet me niet vormen. Rot op u weet niet wat er speelt” Lisa stapt op en rent de deur uit.

S ’middags komt er een conciërge langs en gaat de les binnen. “Lisa kan je even bij de conrector komen?”

Lisa loopt het lokaal uit en struint over de gangen naar het kantoor van de conrector. Daar aangekomen klopt ze op de deur en stapt binnen. Ze zag haar leraar Natuurkunde zitten. “ Lisa, ga zitten.” zegt de conrector. Lisa gaat zitten en de conrector begint te praten.

“ Je zit in het eindexamenjaar en natuurkunde gaat niet zo goed he?”

“Uhu zegt Lisa ..”

“Conrector als ik mag, Lisa is intelligent genoeg om het te halen. Ik zou graag de kans krijgen om haar bijles te geven…”

“Omg!” zegt ze.

“…als ze zo doorgaat met dit gedrag en deze cijfers gaat ze het niet halen verwacht ik.”

“Hmm, zegt de conrector. En waar had u die bijles in gedachte? Op school?”

yuki-onna deel 4

“Hoi Dauben”
Zonder dat hij het had gemerkt, was ze naast het bushok komen staan. Ze droeg dit keer een dunne witte bloes, maar dezelfde strakke zwarte broek.
“Nu ken je me opeens wel?”
“Sorry”
“Waar sloeg het op?”
“Sorry…”
Ze leek het te menen. Ze glimlachte, maar haar ogen ontbeerden de vrolijkheid die ze de eerste keer hadden.
“Kun je het tenminste uitleggen?”
“Ja, maar het is ingewikkeld”
“De bus is er nog niet, we hebben de tijd.” Hij deed nauwelijks moeite zijn ergernis te verbergen.
“Ik word zo opgehaald door iemand. Ik hoef geen trein te halen dit keer.”
“Oh. Nou?”
“Ik vond het fijn met je. Je voelde warm. Je was warm. Ik mis warmte”
“…”
“Maar ik verkies de kou. Ik voel me beter in kou. Het is niet dat ik warmte te kort kom. Het is dat ik me soms afvraag wat het is dat ik misloop.”
“Ik snap je niet”
“Dat weet ik. Heel weinig mensen kunnen het ook snappen. Ik leid een leven dat de meeste mensen niet begrijpen en waarschijnlijk alleen maar zouden veroordelen. Een leven van kou, kracht, overgave, maar ook van onvoorwaardelijke liefde”
“Je bent vaag. Je klinkt als de achterkant van een slecht boek”
“Ik meen het allemaal heel letterlijk”
Een auto kwam aangereden en stopte voor de halte. Het was een dure zwarte BMW. De deur voor de bijrijder zwaaide open naar de stoepkant. De man die achter het stuur zat, had grijs haar, maar leek jong in zijn gezicht. Zijn rechterhand leunde op de zwartlederen bekleding van de stoel naast hem, terwijl zijn andere hand nonchalant op het stuur rustte.
“Justine, kunnen we misschien gaan?”, zei hij met geveinsde beleefdheid.
“Ik kom”
Ze richtte zicht weer tot Dauben.
“Ik ben klaar met Dramatische Media. Ik denk niet dat je me nog zal zien”
Ze kuste hem op zijn wang.
“Ik moet gaan nu”
Ze nam plaats in de BMW.
“Was dat hem nou?”, hoorde hij de man zeggen.
“Kop dicht en rijden”, antwoordde ze, terwijl ze haar hoofd achterover liet rusten en haar ogen sloot, in de pose die dezelfde vermoeidheid uitstraalde die hij die eerste keer had gezien.
De man lachte schamper en zodra zij de deur had dicht getrokken trok de auto op, om snel in een bocht te verdwijnen. Hij bleef kijken naar het punt waar hij de auto het laatst zag, tot de buschauffeur van de bus die zonder dat hij dat doorhad inmiddels aangekomen was, naar hem riep of hij soms stond te slapen. Hij stapte in en maakte zijn reis naar huis.

Enkele dagen later, eigenlijk al te laat voor kerst, maar nog net op tijd voor de jaarwisseling vond Dauben een simpele kerstkaart in zijn brievenbus, die hij nog jaren op het soort plek zou bewaren, waar je alles bewaart waar je naar mate de tijd verstrijkt misschien meer belang aan hecht dan nodig is.